I 'm come back !

posted on 05 Oct 2013 20:32 by alone-road
อา.... //ทำเสียงโหยหวนและคลานเข้ามา
หลังจากห่างหายไปนานมากกก เนื่องจากงานเยอะ และก็หันไปติดเฟสอยู่ช่วงนึง;;;;
ก็ได้ฤกษ์กลับมาเสียที ..................................
แบบว่า คิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ที่นี่น่ะนะ TT^TT
 
 
วาดรูปเอาไว้เต็มเลยนะ แต่เอาลงไม่ได้ เป็นอะไรที่ค่อนข้างเศร้าใจ เพราะไฟล์ใหญ่เกินไป //แดดิ้น
 
 
//เอนทรี่นี้มาทำไม
 
  //กันร้างน่ะ   (ไม่ทันแล้วล่ะ....)
สวัสดีทุกท่าน หลังจากที่ไม่ได้อัพบล็อกมาประมาณสี่เดือน TT เพราะไม่ว่างเลย
 
ช่วงนี้ก็ยังไม่ว่างอีกเช่นเคย มีแต่เรียนพิเศษ เรียนพิเศษ เรียนพิเศษ เราต้องเรียนเพราะมันเป็นแฟชั่นเด็กไทย #ผิด
 
คอมมูก็ไม่ได้เล่น นู่นนี่นั่นก็ไม่ได้อัพ จะมาอัพทีเดียวรวดไว้เลย ณ ที่นี้ (แต่ก็มีแค่ 2 ภาพเท่านั้นแล == )
 
เชิญชม~
 
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้ dessert คุงมีเพจในเฟสบุ๊คแล้วนะ มีใครเห็นบ้างไหมเอ่ย~ 

ยักษ์ [Yak]

posted on 19 Oct 2012 19:36 by alone-road directory Cartoon, Entertainment, Diary
+++คำเตือน : มาสปอยแบบเกือบเต็มล่ะ ><~ +++
 
 
เนื่องด้วย เพื่อนเราชวนไปดู Sinister แต่แล้วเพื่อนก็ไปไม่ได้ ด้วยอาการว้อนจะจ่ายเงิน เลยชวนแม่กับน้องไป ^(+++)^
 
 
เริ่มเรื่อง
  เป็นฉากทศกัณฐ์กับหนุมานสู้กันโดย หน้าที่หนุมานคือยึดให้ทศจี้(?) อยู่กับที่แล้วรอให้พี่รามปล่อยศรอะไรสักอย่างลงมาจาก...ดาวเทียม!! ( เฮียแกคงไปฮันนีมูนกับนางสีดา)
แต่ทศก็หนีลงไปอยู่ใต้ดินพร้อมกับหนุมาน
 
 
—————————1,000,000 วันผ่านไป—————————
 
 
มีหุ่นยนต์กระจอกงอกง่อยสามตัวมาหาของไปขายเป็นอะไหล่อยู่ตรงทะเลทราย (จะไปมีๆด้ไงฟะ ==!) แล้วก็เจอทศ จึงเอาไปขายในเมือง
ไอ้ตัวที่จับมาขายเห็นว่ามีโซ่ติดอยู่กับหนุมานด้วย จึงบอกชาวเมืองว่าใครตัดโซ่ได้เอาหนุมานไปเลย(มั้ง)?
 
นอกเรื่อง : สองตัวนี้ถูกล่ามติดกันอยู่ ... ใครอยากจะจิ้นมั่งว่ามันคือด้ายแดง///
 
หลังจากทศและหนุฯรู้สึกตัวก็หนีออกมาทะลุกำแพงเมืองออกไป (ซึ่งคือเหว ตกไปแล้วยังไม่ตายด้วยแต่ความจำเสื่อม) แล้วก็ตั้งชื่อให้กัน (สวีทไปไหนคะ ><)
ทศได้ชื่อว่า 'น้าเขียว' เพราะตัวสีเขียว ทศก็บอกว่าชอบ
แล้วหนุมานชื่อว่า 'เผือก' เพราะยักษ์บอกว่า หัวเหมือนเผือก [ตอนแรกถามว่าชื่อรามมั้ยเพราะด้านหลังสลักคำว่ารามอยู่ แต่เผือกบอกว่ามันเชย] แล้วทั้งคู่ก็ไปตามหาเมืองเพื่อตัดโซ่
 
เดินไปแล้วเจอทางแยก น้าเขียวบอกให้ไปทางขวาเพราะบอกว่ามีควัน เผือกจึงบอกว่างั้นไปทางซ้าย
น้าเขียวก็ไม่เข้าใจ เผือกจึงบอกว่า 'ควันเยอะกว่าอีก' ถ้าได้ไปดูมันฮาจริง ๆ นะ Smile
 
พอไปถึงคือเมืองนั้นมันไฟไหม้อยู่ แต่สองตัวนี้ก็ไม่ได้สนใจ หาทางตักโซ่ต่อ (ดูมัน==)
ทำไปทำมาก็ไปทำให้เฟืองหยุด เครื่องจักรหยุดทำงาน ไฟหยุดไหม้
และได้เป็นฮีโร่ของเมือง (อย่างงงๆ) และก็มีเรื่องแบบนี้อีก (แบบบังเอิญทั้งนั้นด้วย)
 
แล้วเรื่องก็ตัดมาที่กุมภัณฑ์ เป็นคนขายของและเก็บตังรอวันที่ทศจะกลับมา (เป็นแฟนคลับทศสุด ๆ อะ)
มีลูกมือชื่อ 'สนิม' และสนิมก็เป็นสนิม (อิอิ) สนิมเนี่ยเป็นผู้หญิงนะคะ >< แต่เป็นเด็กอยู่ไม่มีทางเป็นนางเอกไปได้ วะฮะฮ่า Surprised โดนกุมภัณฑ์ไล่ออกมาชั่วคราวเพราะไปจามใส่ลูกค้า ลูกค้าเลยเป็นสนิม
สนิมออกมาข้างนอกก็ไม่มีใครอยากเล่นด้วย เพราะสนิมเป็นสนิม และนั่งเล่นอยู่คนเดียว น้าเขียวก็มาทักสนิม(ว่าอะไรสักอย่างที่มีคำว่าสนิมอยู่คำนึง) เผือกเลยโมโหใส่ว่า อย่าไปพูดปมด้อยของเด็กที่เป็นสนิมบลาๆๆ ซึ่งมีคำว่าสนิมอยู่เต็มไปหมด (เอิ่ม นายนี่นะ ==;;;) สนิมก็ไปแกล้งร้องไห้ ทั้งสองเลยบอกให้มาเป็นเพื่อนกัน และสัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน
 
และแล้ว วันหนึ่งเด็กในเมืองสองคนกับสนิมก็ไปเล่นที่ฟาร์มแม่เหล็ก บอกว่าทดสอบความกล้า เปิดทำงานแม่เหล็ก แล้วบอกว่าใครไปใกล้แม่เหล็กที่สุดจะได้เป็นหัวหน้า (ไอ้เด็กพวกนี้หนิ) ตอนแรกสนิมจะไม่เล่นด้วย (พิมพ์ซะเหมือนเขามาจีบ) แต่โดนยุว่าเป็นสนิมขี้ขลาดและก็พลาด ไปติดแหง็กอยู่ที่แม่เหล็ก เพื่อนอีกคนที่ยีนดูอยู่จึงไปตามคนมาช่วย
ตอนกำลังจะไปปิดแม่เหล็กโซ่นั้นก็หลุด (พอช่วยได้แล้วน้าเขียวก็มาแซวว่าโซ่นั่นมาจากก้นนายจริง ๆ ด้วย ฮ่าฮ่า)
 
หลังจากโซ่หลุดเผือกก็บอกขอเลิกว่าไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้
ต่อมาเผือกได้ยินคนงานก่อสร้างว่าจะสร้างรูปปั้นฮีโร่ึจึงแอบไปดู และเห็นคนงานกำลังดึงโซ่ของรูปปั้นเพราะเห็นว่าตอนนี้มันหลุดแล้ว
หลังจากคนงานกลับไปเผือกเลยว่าจะแแอบไปใส่โซ่ให้รูปปั้นเหมือนเดิม แล้วก็ถูกฟ้าผ่า และมีคนงานมาดูและคนงานก็ถูกสิงเพื่อเรียกความทรงจำของหนุมานกลับคืน
 
นอกเรื่อง : เราชอบตอนที่หนุมานสะบัดหาง(ที่เป็นโซ่น่ะแหละ)มาก ๆ เลย เท่สุด ๆ *0* ใครมีภาพตอนนั้นเอามาแบ่งหน่อยนะค้า ><
 
หนุมานก็กังวลเพราะจะต้องทำลายเพื่อน แต่มันก็เป็นหน้าที่น่ะนะ
 
กลางดึก
น้าเขียว : เราจะไปไหน
เผือก : เราจะไปหาราม
น้าเขียว : ไปทำไม
เผือก : ก็จะไปทำให้นายหายจากโลก...!!!(รู้แล้วว่าพูดอะไรผิดสินะ)
น้าเขียว : โรคความจำเสื่อม??
เผือก : อืม
(เนียนจังเนอะ ==)
 
 
ไปได้สักพักตอนกำลังนอนพักระหว่างทาง
เผือก : นี่ นายคิดว่าเมื่อก่อนนายเป็นอะไร
น้าเขียว : ฉันว่า ...ฉันต้องเป็นครูโรงเรียนอนุบาลแน่ ๆ เลย!! เด็กในหมู่บ้านออกจะชอบฉัน
เผือก : //อึ๋ง ถ้าสมมติว่าเราเป็นศัตรูกันมาก่อนล่ะ...?
น้าเขียว : นะ นาย....เปิดโรงเรียนอนุบาลแข่งกับฉันสินะ!!
เผือก : ....
(มันไม่ได้เหมือนในเรื่องทั้งหมดหรอกนะคะ พิมพ์เท่าที่จำำได้นี่ล่ะค่ะ Foot in mouth)
 
วันต่อมา กุมภัณฑ์ก็ขี่นกสดายุมาขวางพร้อมกับขว้างหอกโมขศักดิ์ใส่หนุมาน พอเที่ยงแล้วมันจะระเบิด
สนิมก็ช่วยโดยจามใส่หอกให้เป็นสนิม
ขณะเดียวกันน้าเขียวเลยจะไปหยุดดวงอาทิตย์ไม่ให้เป็นเวลาเที่ยง และโดนดวงอาทิตย์เผาไปทั้งร่าง
เมื่อหอกหลุดแล้ว สนิมจึงโยนทิ้งไป และมันก็ไปอยู่ที่กุมภัณฑ์(ซึ่งยังเอ๋ออยู่และก็โดนระเบิดFoot in mouth)
 
พอทั้งสี่(น้าเขียว เผือก สนิม สดายุ)ไปอยู่ที่ที่ปลอดภัยแล้ว(น้าเขียวยังสลบอยู่) เผือกก็บอกให้สดายุพามกลับเมือง แต่สดายุจะไม่พาไป หนุมานจึงยกหางมาจ่อที่หน้าเพื่อขู่ (ที่ปลายหางเป็นเหล็กแหลม) สดายุจึงรู้ทันทีว่าเป็นหนุมานและไปแต่โดยดี
 
และหนุมานก็ลากน้าเขียว (ลากไหวด้วย?!) ไปยังที่ ๆ ศรจะลงมา
 
พอถึงแล้วน้าเขียวฟื้นแล้วก็กลายเป็นทศกัณฐ์ไป (ไอ้เก้าหัวที่อยู่บนหัวนั่นล่ะทศกัณฐ์ แถมเสียงนี่่...มันเหมือนงูเลย)
 
แล้วทั้งคู่ก็สู้กัน
 
ท้ายสุด น้าเขียวควบคุมตัวเองได้แล้วใช้จักรตัดหัวทศกัณฐ์ (มันแยกตัวออกมาได้ล่ะ) ขาดสองซีก ขณะนั้นศรพระรามก็กำลังลงมาพอดี พอถึง แล้วก็ขึ้นไปใหม่ ... รอดยากเนอะ ?
 
ควรจะเขียนตอนจบดีมั้ยเนี่ย (เขียนมาตั้งขนาดนี้แล้วอะนะ ???)
...........................
 
ตอนจบคือ เพราะทศกัณฐ์ตายแล้ว เลยยกเลิกภารกิจ

ทั้งสี่คนมาเปิดโรงเรียนอนุบาลในเมือง นกสดายุกลายเป็นรถโรงเรียน
 
 จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งค่ะ ^^*
 
 
ปล. มันยาวมากจริง ๆ เขียนอยู่ตั้งชั่วโมงกว่า 55
   ปล. สนุกจริง ๆ นะ ><
      ปล. ทำไมหนังจบเราเศร้าไม่รู้
         ปล. ไม่เห็นหน้ารามสักติ๊ด Undecided (แอบโมโห)

edit @ 19 Oct 2012 21:04:36 by The Dessert

คอนแท็กเลนส์?!

posted on 08 Sep 2012 21:47 by alone-road directory Diary
 สวัสดีค่ะ หลังจากไม่ได้อัพบล็อกมานานโคตรๆ++ <<เพราะมันนานมาก TT^TT
 
 เมื่อไม่นานมานี้ (วันศุกร์ 7 ) เราได้คอนแท็กฯฟรีมา =v= เลยลองใส่ดู
[ไม่อันตรายหรอน้า มันเป็นของจุฬาการแว่น]
 
แบบว่าใส่ยากมาก !! เราลองใส่ครั้งแรกนี่เป็นชั่วโมง แล้วก็กว่าจะถอดอีก ==
 
วันที่สองเราใส่ไปเรียนพิเศษตอนบ่ายแล้วมันหลุด แล้วครูก็จะสอนแล้ว ต้องรีบใส่แล้วก็ใส่ได้ด้วยเวลาประมาณ
 10 นาที //ภูมิใจ Surprised
 
กลับบ้านมา ถอดไม่ได้ TT ใช้เวลานานกว่าครั้งแรกอีก
 
แต่ก็นะ! ต่อไปนี้เราจะอัพสกิลการใส-ถอดคอนแทกขึ้น \\(OvO)//!!
 
ใครมีเทคนิคดีๆ ก็ช่วยแนะนำด้วยนะคะ //กระโดดหนีไปทำการบ้านต่อ
 
   ป.ล. การบ้านเยอะมาก
      ป.ล. อืม...อยากเจอเขาจางงงง >///<
         ป.ล. ยังไม่ได้วาดรูปมาใส่เลย ~~